Kurtarma hedefleriyle başlamak
Tasarım, RPO (kabul edilebilir veri kaybı) ve RTO (kabul edilebilir kesinti) değerleriyle başlar. Bu iki sayı iş birimiyle birlikte belirlenir; teknoloji sonra seçilir. Tek bir hedef tüm sistemlere uygulanmaz — kritiklik sınıfı başına ayrı hedef tanımlanır.
- Hedefler iş birimi imzasıyla sabitlenir
- Kritiklik sınıfı başına ayrı RPO ve RTO
- Hedefe ulaşılamayan sistemler açıkça listelenir
- Maliyet, hedef sıkılaştıkça üstel artar — bu baştan konuşulur
Katmanlı saklama ve değiştirilemez kopya
Kopyalar tek yerde tutulmaz. Üretim yakınında hızlı geri dönüş için bir katman, farklı konumda bir katman ve fidye yazılımına karşı değiştirilemez (immutable) bir katman birlikte kurgulanır. Ayrıştırılmış kopya, üretim kimlik altyapısından bağımsız erişilir.
- Değiştirilemez kopya silme ve şifreleme girişimine kapalıdır
- Ayrıştırılmış kopyaya erişim ayrı kimlikle yapılır
- Saklama süresi yasal ve iş gereksinimiyle eşleştirilir
- Kopya sayısı ve konumu tek tabloda görünür
Geri yükleme denemesi ve kanıt
Geri yükleme yeteneği takvimli denemelerle ölçülür. Deneme yalnız dosya değil, uygulama seviyesinde yapılır: sistem ayağa kalkıyor mu, bağımlılıkları buluyor mu, veri tutarlı mı. Sonuç kanıtla birlikte kayda geçer.
- Uygulama seviyesinde geri yükleme denemesi
- Ölçülen süre hedefle karşılaştırılıp raporlanır
- Başarısız deneme, düzeltme maddesi üretir
- Kanıt denetim ve sigorta süreçlerinde kullanılabilir
Arşiv ve yaşam döngüsü
Yedek ile arşiv aynı şey değildir. Yedek geri dönüş içindir, arşiv saklama yükümlülüğü içindir. İkisi ayrı politikayla yönetilir; aksi hâlde saklama süresi dolan veri yedekte yaşamaya devam eder ve gereksiz hem maliyet hem risk üretir.
- Yedek ve arşiv ayrı politika, ayrı süre
- Süresi dolan veri planlı biçimde imha edilir
- Arşiv erişimi yavaş ama tam olacak şekilde tasarlanır
- İmha kaydı saklanır