Ölçüm noktaları ve kırılım
Ana sayaç yalnız toplamı verir. Anlamlı iyileştirme için hat, makine ve yardımcı tesis ayrı ölçülür; ölçüm noktaları enerji yoğunluğuna ve müdahale edilebilirliğe göre seçilir.
- Nokta seçimi tüketim payı ve müdahale edilebilirliğe göre
- Yardımcı tesisler ayrı ölçülür, üretime dağıtılmaz
- Ölçüm sıklığı süreç dinamiğine uyar
- Sayaç doğruluğu düzenli olarak sınanır
Veri toplama ve uç işleme
Saha verisi ham hâliyle merkeze taşınırsa hat maliyeti ve gecikme büyür. Uçta toplama, filtreleme ve özetleme yapılır; merkeze yalnız karar için gereken taşınır.
- Uçta özetleme, hat maliyetini ve gecikmeyi düşürür
- Bağlantı koptuğunda veri uçta tamponlanır
- Zaman damgası kaynakta ve tek saat kaynağından
- Ham veri gerektiğinde geri istenebilir
Anormallik ve kayıp tespiti
Tüketim profili, üretim miktarıyla birlikte değerlendirilir. Aynı üretim için artan tüketim; ayarsız ekipman, kaçak veya bakım gecikmesi işaretidir. Anormallik, mutlak değere değil beklenene göre tanımlanır.
- Tüketim üretim miktarına oranla değerlendirilir
- Boşta tüketim ayrı bir gösterge olarak izlenir
- Vardiya ve hafta sonu profilleri karşılaştırılır
- Anormallik bakım iş emrine bağlanır
Doğrulanabilir tasarruf
Bir iyileştirmenin etkisi, öncesi ve sonrası aynı koşullara getirilerek ölçülür. Üretim hacmi, dış sıcaklık ve ürün karması normalleştirilmeden yapılan karşılaştırma yanıltır.
- Karşılaştırma normalleştirilmiş veriyle yapılır
- Ölçüm penceresi öncesi ve sonrası eşit uzunlukta
- Etki, tahmin değil ölçüm olarak raporlanır
- Raporlama yükümlülükleri aynı veriden beslenir